تعیین حجم نمونه در نمونه‌گیری غیراحتمالی، به دلیل نبود مبانی ریاضی احتمالی، همواره چالشی اساسی بوده است. این مقاله با معرفی چارچوب نوین تعیین حجم نمونه مبتنی بر اهداف مدل‌سازی و قدرت پیش‌بینی، پارادایم استنتاج را از جمعیت‌مبنا به مدل‌‌مبنا تغییر می‌دهد. در این رویکرد، حجم نمونه بر اساس حداقل اندازه لازم برای بهینه‌سازی عملکرد مدل، تشخیص روابط معنادار و دستیابی به پیش‌بینی تعمیم‌پذیر تعریف می‌شود. چارچوب پیشنهادی با تلفیق شبیه‌سازی پیشرفته و تحلیل توان آماری، و با اتکا به بسته‌های تخصصی نرم‌افزار R، راهکاری نظام‌مند و عملی برای ارتقای اعتبار و استانداردسازی پژوهش‌های غیراحتمالی ارائه می‌کند. اگرچه مطالعه شبیه‌سازی کارایی این روش را در سناریویی واقع‌گرایانه نشان می‌دهد، اما وابستگی آن به داده‌های کمکی معتبر و دانش پیشین از پارامترهای مدل، محدودیت اصلی کاربرد آن به شمار می‌رود.