تعیین وزن شاخص‌ها در تصمیم‌گیری‌های چندمعیاره به کمک آنتروپی شانون، به دلیل حساسیت این شاخص به داده‌های پرت و همچنین ابهاماتی نظیر محاسبه احتمال‌ها با محدودیت‌های جدی مواجه است که می‌تواند اعتبار نتایج را خدشه‌دار کند. این مقاله با معرفی مدل جدید مبتنی بر آنتروپی مانده تجمعی و بازنویسی برآوردگر آن به صورت تابعی از  میانگین و مقادیر مرتب شده داده‌ها، روشی پایدارتر و شفاف‌تر برای وزن‌دهی ارائه می‌دهد که در برابر داده‌های نامتقارن مقاوم‌تر است. پیاده‌سازی این مدل در حوزه بودجه‌ریزی عملکردمحور دانشگاه‌های ایران نشان داد که استفاده از این روش در کنار روش‌های ذهنی مانند روش دلفی، برآوردهای دقیق‌تری را از بودجه واقعی ارائه می‌دهد. همچنین، این مدل با کاهش سوگیریِ ناشی از مقادیر پرت، مانع از تمرکز بیش از حد منابع در دانشگاه‌های بزرگ شده و با بازتوزیع عادلانه وزن‌ها، امکان تخصیص بودجه به نفع دانشگاه‌های کوچک‌تر و در حال توسعه را فراهم می‌کند.