|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
5 نتیجه برای اکستروپی
دکتر معصومه اکبری، خانم عارفه کثیری، دکتر کامبیز احمدی،
جلد 17، شماره 1 - ( 6-1402 )
چکیده
ر این مقاله اندازههای اکستروپی مانده و شکست تجمعی پویای چندکی معرفی میشوند. به منظور ارائه کاربردهایی از آنها، ابتدا با بکارگیری تکنیک شبیهسازی از میان برآوردگرهای مختلف، برآوردگر مناسبی برای برآورد این اندازهها انتخاب میشود. سپس براساس تساوی دو اندازه اکستروپی برحسب آمارههای ترتیبی، توزیعهای پیوسته متقارن مشخصسازی میگردد. در این راستا یک معیار انحراف از تقارن معرفی و چگونگی کاربرد آن در یک مثال واقعی بیان میشود. همچنین از میان توزیعهای پیوسته رایج، توزیع پارتو تعمیمیافته و در نتیجه توزیع نمایی مشخصسازی شده و براساس نتایج بدست آمده معیاری جهت تشخیص نمایی بودن یک توزیع پیشنهاد میگردد.
آقای مجید هاشم پور، آقای مرتضی محمدی،
جلد 18، شماره 2 - ( 12-1403 )
چکیده
در این مقاله، معیار اکستروپی باقیمانده تجمعی موزون پویا به عنوان تعمیمی از معیار اکستروپی باقیمانده تجمعی موزون معرفی میشود. ارتباط معیار پیشنهادی با معیارهای قابلیت اعتماد از قبیل میانگین باقیمانده عمر موزون، تابع نرخ خطر و گشتاور شرطی مرتبه دوم مورد مطالعه قرار میگیرد. همچنین، خواص مشخصهسازی، کرانهای بالا و پایین، نامساویها و ترتیبهای تصادفی براساس اکستروپی باقیمانده تجمعی موزون پویا و تاثیر تبدیل خطی بر آن ارائه خواهد شد. سپس، یک برآوردگر ناپارامتری به روش تجربی برای معیار معرفیشده ارائه و خواص مجانبی آن مطالعه میگردد. در انتها، به ارائه کاربردی از اکستروپی باقیمانده تجمعی موزون پویا در انتخاب توزیع مناسب دادهها توسط یک مجموعه داده واقعی پرداخته میشود.
فتانه نظام پور، هادی علیزاده نوقابی، مجید چهکندی،
جلد 19، شماره 2 - ( 12-1404 )
چکیده
در دنیای صنعتی امروز، نگهداری مؤثر تجهیزات نقش مهمی در کاهش هزینه و افزایش بهرهوری دارد. در این مقاله، آزمونهای نیکویی برازش مبتنی بر معیارهای اطلاع شامل آنتروپی، اکستروپی و ورآنتروپی برای ارزیابی نوع تعمیر سیستمهای قابل تعمیر معرفی میشوند. این آزمونها با استفاده از دادههای سن سیستم پس از تعمیر، برازش مدل تعمیر ناقص کاهش حسابی سن از مرتبه 1 را بررسی میکنند. توان آزمونهای پیشنهادی با آزمونهای کلاسیک مبتنی بر ماندههای مارتینگل و تبدیل انتگرال احتمال مقایسه میشود. نتایج شبیهسازی نشان میدهند آزمونهای پیشنهادی در تشخیص مدلهای تعمیر ناقص عملکرد بهتری دارند. همچنین، کاربرد آنها در دادههای واقعی خرابی خودرو نشان میدهد این مدل برازش مناسبی دارد.
دکتر علیرضا پاک گوهر، دکتر سهیل شکری،
جلد 20، شماره 1 - ( 6-1405 )
چکیده
این مطالعه به بررسی توزیع انرژی موجک در سیستمهای فراکتالی بالا-فرکانس و تحلیل ویژگیهای آن با استفاده از معیارهای نظریه اطلاعات میپردازد. نوآوری اصلی این مقاله، مدلسازی توزیع انرژی موجک ($p_j$) با استفاده از توزیع هندسی بریدهشده و ادغام مفهوم اکستروپی برای اندازهگیری پیچیدگی سیستم است. نشان داده میشود که این توزیع به شدت تحت تأثیر پارامتر فراکتالی α و تعداد سطوح تجزیه M قرار دارد. این پژوهش با محاسبه آنتروپی و اکستروپی موجک، به ترتیب به عنوان معیارهای بینظمی و اطلاعات، به تحلیل کمی پیچیدگی این سیستمها میپردازد. مقاله به بررسی خصوصیات این توزیع، از جمله همگرایی آن به توزیعهای هندسی، یکنواخت و دژنره در شرایط حدی (مانند $M to infty$ یا $alpha to 0$) میپردازد. نتایج نشان میدهد که آنتروپی و اکستروپی ابزارهای مکملی برای توصیف کامل رفتار سیستم هستند؛ در حالی که آنتروپی بینظمی را اندازهگیری میکند، اکستروپی میزان اطلاعات و قطعیت را نشان میدهد. این رویکرد، چارچوب نوینی برای تحلیل سیگنالهای واقعی با پارامترهای متغیر فراهم میکند و میتواند در تحلیل سیگنالهای فراکتالی و مدلسازی سیستمهای پیچیده در زمینههایی مانند مالی و زیستشناسی به کار رود.
برای اعتبارسنجی نظریهها، سیگنالهای فراکتالی مصنوعی (حرکت براونی کسری) با پارامترهای مختلف فراکتالی ($alpha$) و سطوح تجزیه ($M$) شبیهسازی شدند. نتایج عددی نشان میدهد که آنتروپی موجک بهطور قابل توجهی با افزایش سطوح تجزیه افزایش مییابد، در حالی که اکستروپی رشد کمتری داشته و در سطوح بالاتر به حالت اشباع میرسد. این یافتهها، اهمیت انتخاب سطح تجزیه مناسب را برجسته میکنند. این چارچوب ترکیبی، ابزار قدرتمندی برای تحلیل و مدلسازی سیستمهای پیچیده و غیرایستا در حوزههایی مانند مالی و زیستشناسی فراهم میکند.
رضا علی زاده نوقابی، زهره پاکدامن، هادی علیزاده نوقابی،
جلد 20، شماره 1 - ( 6-1405 )
چکیده
در این مقاله، برای تحلیل و اندازهگیری پیچیدگی رفتاری سیستمهای آمیخته شرطی، یک شاخص نوین با عنوان واگرایی اکستروپی باقیمانده تجمعی ینسن بررسی میشود. ابتدا با استفاده از بردار ضرایب شرطی حاصل از بردار علامت، رفتار این معیار برای دستهای از سیستمهای منسجم و نیز سیستمهای دوگان آنها، در حالتی که مؤلفهها دارای توزیع گاما هستند، بهصورت تحلیلی بررسی می شود. سپس برای ارزیابی نتایج بدست آمده، شبیهسازی انجام میشود. نتایج این مقاله نشان می دهد که کمترین پیچیدگی را سیستم های منسجم $k $ از $n$ با مقدار واگرایی اکستروپی باقیمانده تجمعی ینسن برابر صفر دارند. علاوه بر این نتایج نشان میدهد که دوگان بودن سیستمها لزوماً منجر به برابری مقدار واگرایی اکستروپی باقیمانده تجمعی ینسن در سیستمهای آمیخته شرطی نمیشود؛ بلکه این شاخص نسبت به وزندهی مؤلفهها، آمارههای مرتب و تعامل ساختاری بین اجزای سیستم حساس است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
